Chory Kacperek - pomóż mu Po narkotykach rozum wysiada
Następnie musimy podłączyć dekoder do odbiornika telewizyjnego. I tutaj mamy kilka możliwości podłączenia przez:
Oprucz wymienionych gniazd dekoder posiada gniazdo ETHERNET potrzebne do podłączenia internetu oraz USB wykorzystywane do podłączenia zewnętrznej głowicy DVB-T naziemna telewizja cyfrowa.
Mam nadzieję że już teraz nie będziesz miał/a problemów z poprawnym podłączeniem.
Rozwiązanie problemu:
Jeżeli wykonałeś wszystkie opisane wyżej czynności a komunikat nadal się pojawia, zgłoś problem do wsparcia technicznego.
Oczywiście ustawienia dekoderów i nazewnictwo parametrów zależą od posiadanego sprzętu.
Myśląc o wyposażeniu budynku trzeba zacząć od okablowania. Projektując instalację energetyczną należy równolegle z nią tworzyć okablowanie niskonapięciowe: telefoniczne, komputerowe, sygnałów TV , domofonowe. Coraz częściej decydujemy się na wykonanie okablowania w systemie SignalNET - pozostawiając dobór urządzeń aktywnych indywidualnym wymaganiom i zamożności klienta.
Podstawowym warunkiem prawidłowego odbioru jest stabilnie umocowana antena do ściany balustrady lub innego elementu zapewniającego stabilność konstrukcji
Przed rozpoczęciem pracy warto także wziąść kawałek kartki i rozrysować sobie plan instalacji tak by później o niczym nie zapomnieć. Przy tego typu pracy należy z grubsza policzyć ilość potrzebnego kabla czy gniazdek. Kiedy już wszystko wiemy możemy przejść dalej. Wybór typu instalacji i materiałów niezbędnych do niej: Telewizja satelitarna dzięki mnogości kanałów telewizyjnych i radiowych a także innych usług zyskuje coraz to większe rzesze zwolenników. W opisywanym przeze mnie projekcie będzie odgrywała ona integralną rolę co wcale nie oznacza, że zwykła telewizja czy radio będzie potraktowana po macoszemu. Podstawowymi cechami zbiorczej instalacji telewizji satelitarnej powinna być:
W przypadku montażu anteny z konwerterami quattro należy pamiętać o sporej ilości kabli wychodzących z anteny. Na każdy konwerter przypadają 4 kable. Czyli w przypadku instalacji z zastosowaniem dwóch konwerterów jest to 8 kabli, które należy jakoś wprowadzić do domu, a w nim doprowadzić do multiswicha. Warto zadbać przy tym o paru sprawach. Pierwsza to zachowanie estetyki kabli na zewnątrz, a druga to zadbanie o względnie małą odległość pomiędzy konwerterem a multiswichem (1. poprawa jakości sygnału, 2. oszczędność kabla). Kable od konwerterów trzeba jakoś wprowadzić do domu. I tu może być problem z wprowadzeniem np. 16 kabli do domu w sposób estetyczny. Jeśli jeszcze budowa domu nie jest jeszcze na etapie kładzenia zewnętrznej elewacji problemu nie ma. Co jednak zrobić gdy tynki są już położone? Niegłupim pomysłem jest umieszczenie tych kabli nie w uchwytach a w jednym szerszym korytku a zamiast wiercić 16 otworów i nimi wprowadzać kable można wywiercić jedną konkretną dziurę, którą później uszczelni się z zachowaniem umiaru np. pianką montażową. Samo zaś miejsce dziury można zamaskować poprzez zastosowanie niewielkiej hermetycznej puszki (do której wprowadzi się to korytko). Także od wewnątrz można zastosować taką puszkę. Z punktu widzenia estetyki wskazane jest zastosowanie mało wystającej puszki Te 8 czy 16 kabli od konwerterów trzeba podpiąć do multiswicha i to nie w dowolny sposób. Aby oszczędzić sobie prac z przekładaniem kabli i dochodzeniem, która polaryzacja to który kabel, warto je na etapie montażu oznaczyć w jakiś sposób np. coś w stylu 13,0E - 2V, czy 13,0E 1H; gdzie 13,0E oznacza pozycję orbitalną satelity - w tym przypadku jest to hotbird literki V i H oznaczają odpowiednio polaryzacje pionową i poziomą a 1 i 2 oznaczają pasmo górne i dolne. Z takimi oznaczeniami napisanymi np. wodoodpornym markerem po obu stronach kabla nie powinno być żadnego problemu z prawidłowym podłączeniem kabli do multiswicha. Umiejscowienie samej anteny satelitarnej jest niezwykle ważne z kilku powodów. Chyba najważniejszym jest ten mówiący o zapewnieniu odpowiedniego wzmocnienia sygnału.
RODZAJE UCHWYTÓW
Spotkać można różne typy, od stworzonych specjalnie dla danej anteny, do uniwersalnych, które można wykorzystać praktycznie dla każdego zestawu. Różnią się głównie sposobem mocowania i indywidualnymi rozwiązaniami regulacyjnymi, ale przeznaczenie i zasada działania pozostaje ta sama. Poniżej przedstawiam kilka przykładów takich właśnie odmiennych rozwiązań. --------------------------------
Posiadając antenę współpracującą z jednym satelitą, musimy dokupić konwerter (ewentualnie dwa lub trzy w zależności jak bardzo chcemy nasz zestaw rozbudować,przełącznik diseqc (warto sie zastanowić, czy nie kupić diseqca 4x1 nawet montując dodatkowo tylko jeden konwerter, cenowo nie ma aż tak wielkiej różnicy a wiadomo, że "apetyt rośnie w miarę jedzenia " i może sie okazać, że ten zakup zaoszczędzi nam wydatków w przyszłosci,tzw efki,kabelek i uchwyty na zezujące konwertery, proponuję też zapoznać sie z programikiem SMWLINK którego można sciągnšć z internetu (wersja 2.0)a z jego pomocą dowiedzieć się jaka ma być odległość konwertera od ogniska głównego, co bardzo może nam ułatwić samo znajdywanie satelity. [AD]Zaczynając montaż musimy wiedzieć, że zakładając zeza talerz będzie nam działał jak lustro, a konwerter będzie widział odbicie satelity od talerza. [dla lepszego zobrazowania przykład: mając antenę ustawiona na HotBirda dokładamy dwa konwertery jeden na Astrę(19,2E) drugi na Syriusa (5E). Zaczynijmy od Astry,pamiętając o lustrzanym odbiciu musimy dodatkowy konwerter umieścić z prawej strony patrząc z tyłu talerza (mimo iż stojąc za talerzem z anteną wycelowaną w HotBirda mamy Astrę po lewej stronie,podobne zasady stosujemy dla Syriusa czyli konwerter wykorzystujący odbicie będzie tym razem umieszczony z lewej strony głównego ogniska,stojąc za talerzem, gdyż Syrius jest na pozycji 5E i za anteny widzimy go po prawej stronie Te uwarunkowania stosujemy dla wszystkich wybranych pozycji w układzie zezującym. Konwerter z uchwytem mocujemy do głównego wysięgnika obok centralnego (odległość zależna od namierzanego satelity i wielkosci czaszy, dane można odczytać z SMWLINK, teraz poprzez oprawione kabelki łączymy konwerter przez diseqc z tunerem (pamiętajšc pod jaki port będzie przypisana dana satelita. Miejsce umieszczenia diseqca jest bez różnicy, ale sensowniejsze wydaje sie umocowanie go w pobliżu satelity(wystarczy jeden kabel długi doprowadzony od tunera i krótkie łączące konwertery z diseqcem, zamiast ciagnięcia całej wiązki niejednokrotnie na dużą odległość do tunera gdzie też można ten przełącznik zamontować. Samo namierzanie satelity lepiej wykonać pomijąc diseqc i na ten czas konwerter (o ile to możliwe) połączyć bezpośrednio z tunerem. Szukając wybranego satelity musimy się uzbroić w cierpliwosć i powolutku, delikatnymi ruchami rozpocząć nasze poszukiwania. Parametry kanałów z interesujących nas satelit potrzebnych do wpisania w tunerze możemy znaleść w internecie. Po namierzeniu wybranego satelity sprawdzamy jeszcze dla innych kanałów poziom sygnału i gdy jest zadawalający dokręcamy wszystko (sprawdzamy poprawność przypisanych portów w tunerze) i cieszymy się z dodatkowych możliwości naszego zestawu.
Telewizja satelitarna - telewizja wykorzystąca nadajniki (tzw. transpondery) umieszczone na sztucznych satelitach Ziemi. Cechą charakterystyczną tego sposobu emisji jest możliwość pokrycia sygnałem ogromnych obszarów przy użyciu tylko jednego nadajnika oraz możliwość dotarcia z sygnałem do obszarów, na których tworzenie sieci nadajników naziemnych jest niemożliwe lub nieopłacalne.
Zamieszczone z http://pl.wikipedia.org/wiki/Telewizja_satelitarna
1. Jeżeli chodzi o ścisłość najczęściej decydujemy się na satelitę
HOT BIRD 13 E
Nadają z niego nasze platformy cyfrowe :
CYFROWY POLSAT,CYFRA+ oraz N
Jeżeli decydujemy Się na odbiór przedewszystkim polskich programów niekodowanych FTA również w/w satelita
2. Jeżeli mamy ustalonego satelitę musimy następnie sprawdzić warunki techniczne umieszczenia anteny
Antena musi być skierowana na południe i co ważne nie może być przysłonięta ani budynkiem ani dużym drzewem
Współczesne anteny są tzw. Podświetlane czyli odbierają sygnał pod pewnym kątem z góry
( rys.poniżej )
Jest to proces opisany przezemnie w dużym sproszczeniu i wymagający czasem większego doświadczenia niż posiada klient
DLATEGO JEŻELI ZACHODZI WĽTPLIWOśĆ CO DO MOŻLIWOCI ODBIORU - PROPONUJĘ ZLECENIE SPRAWDZENIA PRZEZ INSTALATORA
Pyzatym moja sugestia o ile istnieje możliwość montażu anteny w zasięgu ręki to proponuję to rozwiązanie przydatne zwłaszcza w okresie zimowym kiedy opady śniegu mogą gromadzić się na czaszy anteny i w rezultacie mamy uniemożliwiony odbiór sygnału -w proponowanym przezemnie rozwiązaniu istnieje możliwoąć usunięcia zaległego ąniegu
Konstrukcja i geometria anteny satelitarnej Teraz zajmiemy się samą anteną satelitarną. Podstawowym typem jest antena paraboliczna. W jej osi znajduje się ognisko i tam umieszczany jest konwerter. Teoretycznie te anteny mają najlepsze parametry kierunkowe. Ognisko jest dość precyzyjne i niewielkie co zapewnia duży zysk i dobra kierunkowość. Niestety tego typu antena ma dwie istotne wady. Pierwsza to cień rzucany przez konwerter na czaszę anteny. W jego wyniku tracimy pewną część powierzchni czaszy. Czyli faktycznie mamy mniejszy zysk energetyczny. Druga wada to fakt że antena patrzy dość mocno odchylona od kierunku pionowego, co przy kształcie czaszy prowadzi do zalegania wody deszczowej na jej powierzchni. Również śnieg z łatwością utrzymuje się na powierzchni czaszy. W celu wyeliminowania wspomnianych wad zmieniono pozycja ogniska odchylając je ku dołowi. Antena wtedy patrzy ku górze. W ten sposób czasza jest ustawiona bardziej pionowo. Woda nie gromadzi się wewnątrz czaszy, śnieg trudniej zalega na powierzchni, a konwerter nie rzuca cienia na antenę. Anteny te nazywane są antenami offsetowymi. Z powodu braku cienia, antena offsetowa o średnicy 90 cm ma zbliżony zysk energetyczny co antena paraboliczna o średnicy 120 cm. Wadą anten offsetowych jest zazwyczaj nieco gorsza kierunkowość spowodowana mniej precyzyjnym ogniskiem. Odbiór za pomocą anteny parabolicznej (kolor czerwony) i offsetowej (kolor niebieski) Producenci anten offsetowych nie zdecydowali się na ujednolicenie kąta odchylenia ogniska o osi czaszy. Z tego względu trudno będzie zastosować wiedzę o kącie elewacji, chyba że z anteną producent dostarczy nam wartość o którą należy skorygować kąt elewacji. Niestety w większości przypadków nie będziemy znali tej liczby. Czasem na elementach regulacji można znaleść podziałkę z naniesionymi kątami elewacji. Ja nie spotkałem się z takim rozwiązaniem. W tej sytuacji możemy jedynie dokładnie określić azymut. Antena sateliterna czyli antena zaprojektowana, aby odbierać (nadawać) sygnał z satelitów. Wiele osób uważa, iż sygnał wędruje wprost do konwertera, gdy naprawde jest odbijany przez czase i ogniskowany na konwerterze.
Instalacja
Elementy potrzebne do zainstalowania telewizji satelitarnej to: Antena satelitarna Uchwyt mocujący antenę (ścienny, balkonowy itp.) Konwerter (LNB - Low Noise Band) Kabel koncentryczny o odpowiedniej rezystancji oraz wtyczki typu F. Tuner cyfrowy Przy ustawianiu anteny często używa się urządzeń typu "sat finder" pozwalających na namierzenie satelity, ustawienie maksymalnego sygnału. Przy odbiorze więcej niż jednego satelity potrzebny jest dodatkowy uchwyt tzw. "zez" oraz przełączik DiSEqC. Najpopularniejsze są układy typu zez z satelit Hot Bird oraz Astra, bez większych problemów można również dostawić konwertery na satelity Astra 2 czy Amosa A teraz fragmenty ze strony http://www.pokosat-academy.com/ -przeczytajmy co piszą inżynierowie
Instalacja anten
Decyzja zainstalowania anteny satelitarnej wymaga trochę wiedzy, doświadczenia lub pomocy fachowca. Informacje potrzebne przed zakupem opiszemy szczegółowo by później nie było niespodzianek. W odpowiedzi na zadane pytanie odpowiemy bardzo szczegółowo, odwołując się do informacji w poszczególnych działach.
Jakiego lub, jakie satelity chcemy odbierać?
Większość programów polskojęzycznych emitowana jest z Pozycji 13° East, gdzie usadowiona jest satelitarna flota HotBird, gdzie istnieje zdecydowanie większa ilość programów i pozycji 19,2° East z flotą ASTRY. Zachodzi zatem pytanie HotBird lub/i ASTRA. W wypadku obu satelitów dwa konwertery i większa czasza.
Czy w miejscu zamieszkania istnieje możliwość odbioru?
Problemem nr 1. dla wielu mieszkańców miast jest pytanie czy antena będzie widziała satelitę. Satelity umieszczone są nad równikiem, stąd w naszej szerokości geograficznej anteny muszą mieć wolną przestrzeń w kierunku południa. Drugim pytanie to czy? Antena nie jest zasłonięta wysokim budynkiem lub drzewami, które w okresie letnim są zaporą dla sygnału satelitarnego.
Grafika 19.2.1.3.1a Footprint HotBird - Transmit
Grafika 19.2.1.3.1b Footprint HotBird - Superbeam
PRZYKŁADOWE TYPY KONWERTERÓW
Konwerter single ( pojedynczy )
Konwerter Twin ( podwójny )
Konwerter monoblock ( odbiór z dwóch satelit )
Konwerter Twin + monoblock ( odbiór z dwóch satelit )
Konwerter Quatro ( poczwórny )
Konwerter QUAD ( poczwórny ))
Konwerter okto ( ośmiowyjściowy )
Pan stanisław z Łucki przesłał mi mailem pytanie dotyczące problemu z odbiorem telewizji TMT nadawanej z AMOSa za pomocą dekodera Cyfrowego Polsatu marki samsung DSR 7000
DiSEqC (Digital Satellite Equipment Control - urządzenie do kontrloli satelitarnej) protokół komunikacyjny pozwalający na przełączenie pomiędzy źródłami sygnału, czy sterowanie anteną. Wersje DiSEqC: ˇ DiSEqC 1.0 - pozwala na przełączanie pomiędzy 4 satelitami. ˇ DiSEqC 1.1 - odbiór do 16 źródeł sygnału. ˇ DiSEqC 1.2 - wybór pomiędzy 16 satelitami oraz możliwość poziomego pozycjonowania anteny. ˇ DiSEqC 2.0 - dodaje możliwość dwustronnej komunikacji do protokołu DiSEqC 1.2. W Polsce najpopularniejsze układy tzw. "zeza" to Hotbird - Astra (można odbierać dodatkowo TVP3 ,TVP Kultura i TV Trwam).>
(powiększ foto) Fotofrafia pochodzi z skforum.nazwa.pl autorstwa 'Coremeil"
Tak więc miejsce zamontowania anteny sat. powinno spełniać kilka podstawowych warynków :: -Łatwy dostęp do anteny w zimie w celu usuniecia zalegajšcego śniegu -W miarę zasłonięte od wiatry i następnie skutków jego działania na antenę -Łatwy dostęp dla instalatora w przypadku sprawdzenia ustawień , czy ewentualnej wymiany elementy -
tak nawet może wyglądać antena bez konserwacji zaledwie po paru latach
Przekorodowana czyli pozbawiona powierzchni reflekcyjnej
Oczywiście taka antena nie nadaje się do dalszego używania
Jeden z wielu możliwych wariantów - czyli zamocowanie anteny na balustradzie balkonowej Dzięki temy mamy i łatwy dostęp do usunięcia śniegu i wymiany czy korekty ustawień oraz nie jest narażona bezpośrednio na silne wiatry
Zapis listy kanałów Kolejną czynnością będzie zaprogramowanie listy kanałów. Gotowe listy możemy ściągnąć, np. z uploadu. Do czynności wgrania settingu potrzebować będziemy programu DSXEdit w wersji co najmniej 1.0 oraz pliku listy kanałów dla naszego tunera. Otwieramy program i klikamy Widok -> Ustawienia i ustawiamy: Port COM, do którego podłączyliśmy tuner, Szybkość na 19200, Opóźnienie na 2, Tuner na DSB3010, no i język na polski, jeśli mamy interfejs angielski. Klikamy na "Plik" i "Otwórz" i otwieramy naszą listę kanałów. Następnie klikamy na "Plik" i "Odczytaj/Zapisz eeprom". Program nakazuje nam wyłączyć odbiornik z gniazda i nacisnąć "Połącz". Po włączeniu odbiornika do sieci nastąpi wgranie loadera, następnie klikamy na przycisk "Zapisz" i jeszcze raz wybieramy plik z listą kanałów, rozpocznie się automatyczne wgrywanie listy. Wgrywanie listy w zależności od szybkości połączenia potrwa chwilkę (19200 około 25 sekund). Po wgraniu listy klikamy OK, tuner restartuje się i uruchamia na kanale 1. Parametry kanału podstawowego settingu mogą być ustawione np. na 13.333GHz, wtedy żadne instrukcje operatora nie powinny dojść do tunera. To wszystko! Można cieszyć się w pełni funkcjonalnym tunerem. Edycja listy kanałów ściągniętą z uploadu listę kanałów możemy sami wyedytować posługując się programem DSXEdit v1.0. Otwieramy listę *.bin w programie i dokonujemy edycji kanałów. W programie możemy dodawać i usuwać kanały, zmieniać numerację i nazwy kanałów, kopiować i wklejać całe paczki, blokować kanał przed przesuwaniem czy nadawać kod Pin. Aby dodać nowy kanał, klikamy na ikonę z plusem albo klikamy na pusty kanał na liście i dwukrotnie klikamy. Naszym oczom ukaże się okienko z parametrami kanału.
Wystarczy tylko wpisać nazwę kanału, podać SID oraz transponder z którego program jest nadawany. Warto także zaznaczyć opcję w oknie Status na "Zablokowany", wtedy program będzie mógł korzystać z funkcji Guide. Usuwanie kanału polega tylko na przyciśnięciu klawisza DEL (wtedy żądany kanał zostanie usunięty z listy a reszta kanałów "podciągnie" się o jeden numer w górę), lub CTRL+DEL (wtedy czyścimy kanał, ale nie usuwamy go z listy, dzięki czemu numery kanałów za kasowanym programem pozostaną bez zmian). Możemy także kopiować setki kanałów, zaznaczajšc je i wciskajšc CTRL+C i wskazując nowy numer wciskamy CTRL+V. Możemy także usuwać powtarzające się kanały, zaznaczać tylko kanały tv lub radiowe, itp. Edycja transponderów też nie sprawi nikomu kłopotu. Aby wyedytować transponder musimy "przenieść się" z okna "Kanały" na "Transpondery", klikając Widok -> Lista transponderów. Częstotliwość transpondera, tid i nid wpisujemy ręcznie a resztę parametrów wybieramy z rozwijalnych list. Parametry kanałów i transponderów znajdziemy jak zwykle na stronie Lyngsat. Na koniec całš listę zapisujemy, klikająć Plik -> Zapisz.
Informacje pochodzą ze strony http://laki.dvhk.p
Jako pierwsza polska platforma zaczeła nadawać kanały w tym systemie "N" Dysponując odbiornikiem o wysokiej rozdzielczości nie da się porównać jakości obrazu nadawanego w MPEG-2 i MPEG-4 NIESTETY NA ZWYKŁYM ODBIORNIKU TELEWIZYJNYM RÓŻNICA JEST MAŁA LUB NAWET MOŻE NIEZAUWAŻALNA Obecnie w tym kierunku podąrza technika telewizyjna tak więc slogan TELEWIZJA NOWEJ GENERACJI" JEST JAK NAJBARDZIEJ UZASADNIONY
MPEG-4, wprowadzony pod koniec 1998 jest oznaczeniem grupy standardów kodowania audio i wideo wraz z pokrewnymi technologiami, opracowanej przez grupę ISO/IEC MPEG. Główne zastosowania MPEG-4 to media strumieniowe w sieci Web, dystrybucja CD, wideokonferencje i telewizja. MPEG-4 przejął wiele elementów standardów MPEG-1, MPEG-2 i pokrewnych, dodając nowe możliwości takie jak (rozszerzone) wsparcie VRML dla renderowania 3D, zorientowane-obiektowo pliki złożone (zawierające obiekty audio, wideo i VRML), wsparcie dla technologii DRM (zdefiniowanych jako zewnętrzne standardy) i różnoraką interaktywność. To, jakie elementy zaimplementowane będą w obrębie MPEG-4, pozostawiane jest jako indywidualna decyzja programisty. Oznacza to, że prawdopodobnie na chwilę obecną nie istnieje pełna implementacja całego zestawu standardów składających się na MPEG-4. Rozwiązanie tego problemu osiągnięto poprzez koncepcję "profili" i "poziomów", pozwalających konkretnym zbiorom możliwości być zdefiniowanymi w sposób odpowiedni dla podzbioru aplikacji.
MPEG (ang. Moving Picture Experts Group) - grupa robocza ISO/IEC zajmujaca się rozwojem standardów kodowania audio i wideo, a także zatwierdzona przez ISO grupa powszechnie stosowanych formatów zapisu danych zawierających obraz i dźwięk. Wśród tych standardów znajdują się m.in. najpopularniejszy format kompresji dźwięku, stosowany w komputerach osobistych i odtwarzaczach przenośnych MP3 oraz opracowany dość dawno przez grupę niezależnych ekspertów standard używany jest do zapisu filmów Video CD, DVD i transmisji telewizji cyfrowej (MPEG 2). Grupa MPEG powstała w 1988 roku, do pierwszego spotkania doszło w maju 1988 w Ottawie. Jej celem było opracowanie standardu kodowania wideo wraz z dźwiękiem. Rozwój technologii wymógł konieczność opracowania sposobu kompresji, ponieważ np. obraz PAL składa się 25 klatek na sekundę, 720 punktów w poziomie i 576 punktów w pionie, a kolor każdego z tych punktów opisany jest 24 bitami. Oznacza to, że każda sekunda nieskompresowanego obrazu w standardzie PAL ma wielkość prawie 30 megabajtów. Jak łatwo wyliczyć półtoragodzinny film zajmie ponad 156 gigabajtów- zmieści się na 224 krążkach CD. Ponieważ taka ilość danych drastycznie przekraczała możliwości dostępnego na ówczesnym rynku konsumenckim sprzętu, zarówno jeśli chodzi o możliwości składowania danych, jak i ich przesyłu czy odczytu z nośników danych, cyfrowe odtwarzanie wideo wymagało opracowania wydajnych standardów kompresji.
Anteny satelitarne są ustawiane w Polsce na Hotbirda 13 E. Warto więc popatrzeć na antenę sąsiada i zobaczyć mniej-więcej w jakim kierunku jest ona ustawiona - pozwoli nam to w przybliżeniu zawęzić krąg poszukiwań. Istnieje co najmniej kilka metod ustawiania anteny: Np. metoda "na tuner analogowy". Polega na podłączeniu tunera analogowego do anteny satelitarnej, zaprogramowaniu jednego kanału telewizyjnego (dane z częstotliwościami kanałów są dostępne na INTERNECIE bądź w magazynie "SatKurier" (są tu kompletne wykazy cyfrowych kanałów kodowanych i niekodowanych oraz orientacyjne wielkości anten potrzebnych do odbioru konkretnej wiązki sygnału) czy "TVSAT Magazyn" (tylko wykazy programów niekodowanych cyfrowych, czasami także analogowych)i kręceniu anteną do momentu uzyskania obrazu na odbiorniku telewizyjnym. Niestety metoda ta ma więcej wad niż zalet: jest coraz mniej satelit przez które transmitowane są programy analogowe (w zasadzie z co ciekawszych pozostały tylko Hotbird 13E oraz Astra 19,2E), w większości przypadków potrzebne są dwie osoby (jedna do kręcenia anteną, druga do kontroli sygnału). Pewną modyfikacją tego sposobu jest użycie zamiast tunera analogowego model cyfrowy. Zazwyczaj posiada on wskaźnik poziomu sygnału, co pozwala precyzyjniej (obiektywniej) określić siłę sygnału. Warto pamiętać, że owy wskaźnik pokazuje siłę sygnału aktualnie używanego transpondera, a nie całej satelity (warto więc wybierać kanały o słabych parametrach transmisyjnych). Czasami także tunery stacjonarne posiadają bufor danych co sprawia, że dane podawane są przez tuner z opóźnieniem, co dodatkowo komplikuje proces ustawiania anteny Do ustawiania satelity można także użyć specjalnego wskaźnika (czasami nazywanego miernikiem sygnału satelitarnego). Wskaźnik taki wpina się pomiędzy konwerter a tuner. Do jego zalet należy to, że nie musimy ustawiać w tunerze żadnych programów -tuner służy jedynie do zasilania wskaźnika. Kolejnym plusem jest to, że wskaźniki pokazują całkowitą siłę sygnału satelity, a także to że są bardzo czułe i umożliwiają precyzyjne ustawienie anteny. Istnieje kilka modeli wskaźników - najprostsze i zarazem najtańsze (kosztujące od ok. 60 zł) posiadają skalę analogową (czasami podświetlaną) bądź w postaci łańcuszka diod, regulator czułości urządzenia oraz brzęczyk - dzięki niemu można ustawić antenę nie spoglądając na skalę urządzenia. Droższe modele posiadają także wiele innych funkcji np. pomiar prądu pobieranego przez konwerter, generowanie sygnałów sterujących Diseqc, możliwość jednoczesnego ustawiania dwóch konwerterów w układzie zeza. Proces ustawiania anteny warto wspomóc programem komputerowym SMWlink - na podstawie szerokości i długości geograficznej miejsca w którym jest instalowana antena oraz pozycji orbitalnej satelity, którą chcemy ustawić, podaje on niezbędne dane instalacyjne takie jak kąt elewacji, azymutu oraz kąt skręcenia konwertera. Mając do dyspozycji kompas redukuje to czas ustawienia anteny do minimum. Program ten można ściągnąć z www.smw.se . Istnieje także program Progfinder. Wykorzystuje on dane przesyłane z komputerowego tunera i wyświetla je na ekranie oraz brzęczy sygnalizując poziom sygnału. Czasami jednak nie działa w nim opcja automatycznego odświeżania informacji, co stawia pod znakiem zapytania jakikolwiek sens jego używania. Materiał zaczerpnięty we fragmentach ze strony /www.yansat.pl